„Merci” to głęboko osobisty wyraz wdzięczności, celebracja silnych relacji, które podtrzymują muzykę przy życiu. To pełne życia nagranie ma swoje korzenie w kompozycjach Gabriela Fauré,...

„Merci” to głęboko osobisty wyraz wdzięczności, celebracja silnych relacji, które podtrzymują muzykę przy życiu. To pełne życia nagranie ma swoje korzenie w kompozycjach Gabriela Fauré, którego Stott nazywa swoją „muzyczną bratnią duszą”, i podąża za łukami jego inspiracji: od dzieł jego nauczyciela Camille'a Saint-Saënsa i jego przyjaciółki i zwolenniczki Pauline Viardot po twórczość jego uczennicy Nadii Boulanger i jej siostry Lili. „Merci” jest świadectwem daru przyjaźni, więzi między wykonawcami, uczniami i nauczycielami oraz pokoleniami, które czynią muzykę magią.

Ma i Stott — oboje mający powiązania z Fauré poprzez swoje nauczycielki Luise Vosgerchian i Nadię Boulanger — ujawniają skalę wpływu i inspiracji Fauré poprzez nagranie, które zestawia dzieła Fauré na smyczki i fortepian z kompozycjami członków jego muzycznej rodziny.

„Inspiracja tego projektu sięga moich wczesnych lat dzieciństwa, kiedy byłam dzieckiem w Szkole Menuhina, do której nauczyciele przyjeżdżali często z Paryża” — pisze Stott w notatkach do nagrania. „Jedną z nich była Nadia Boulanger. Nadia była uczennicą Gabriela Faurégo, a kiedy miałam 10 lat, miałam wielki przywilej zagrać dla niej czwartą Barkarolę Faurégo; od tego momentu muzyka Faurégo nigdy mnie nie opuściła. W wieku 10 lat znalazłam swoją muzyczną bratnią duszę”.