W momencie nagrania płyty „GO!” w 1962 roku, Dexter Gordon miał już za sobą kilka wcieleń w jazz. Był jednym z pierwszych, którzy w latach...

W momencie nagrania płyty „GO!” w 1962 roku, Dexter Gordon miał już za sobą kilka wcieleń w jazz. Był jednym z pierwszych, którzy w latach 40. XX wieku zaadaptowali język bebopu na saksofon tenorowy. Jednak po dekadzie, w której problemy osobiste ograniczyły jego twórczość, podpisał kontrakt z Blue Note w 1961 roku i rozpoczął serię kluczowych albumów, które zapoczątkowały odrodzenie giganta tenoru. Płyta „GO!”, na której wystąpił kwartet z Sonnym Clarkiem na fortepianie, Butchem Warrenem na basie i Billym Higginsem na perkusji, była popisem nieograniczonej kreatywności Gordona w mocnych, swingujących utworach, takich jak jego świetny utwór „Cheese Cake” i pewna wersja „Love for Sale”, a także jego niezrównanego kunsztu w balladach, czego dowodem są zachwycające wersje standardów „I Guess I'll Hang My Tears Out to Dry” i „Where Are You”.