W ponurej grupie CEMETERY SKYLINE Markus Vanhala (Insomnium, Omnium Gatherum) połączył siły z klawiszowcem Santerim Kallio (Amorphis), perkusistą Vesą Rantą (Sentenced, The Abbey), basistą Victorem Brandtem (Dimmu Borgir i wielu innych) oraz wokalistą Mikaelem Stanne (Dark Tranquillity, The Halo Effect).
„Z CEMETERY SKYLINE wchodzimy w wcześniej nieprzetarte muzyczne kierunki – te mroczniejsze zaułki, które tak bardzo cenimy, a w które dotąd tak naprawdę nie zaglądaliśmy. I wszyscy jesteśmy tym bardzo podekscytowani!” – mówi Vanhala.

Jednym z kluczowych słów jest „goth”. „Wszyscy dzielimy głęboką miłość do gotyckiego rocka lat 80. i 90. – niezależnie od tego, czy bardziej syntezatorowego, czy mocniej opartego na ciężkich gitarach. Znacie ten klimat: od najlepszych zespołów pokroju The Sisters of Mercy po Type O Negative” – mówi Santeri Kallio, który dzieli obowiązki kompozytorskie z Vanhalą. „Ale czy CEMETERY SKYLINE to zespół gotycki? Może w pewnym stopniu, ale to na pewno nie cała historia. Jeśli już musicie jakoś opisać zróżnicowaną muzykę CEMETERY SKYLINE, zróbcie nam przysługę i nazwijcie nas ambasadorami melodyjnego, melancholijnego i mrocznego rocka. Dziękujemy.”

Treść tekstów zespołu jest głęboko osadzona w mrocznej, gotyckiej atmosferze. Koncept napisany przez Stanne – po raz pierwszy w jego wybitnej karierze Mikael używa na całej płycie wyłącznie czystego wokalu – zanurza się nieodparcie w paradoksalny świat „północnej samotności”.
„Teksty są głęboko zakorzenione w dobrowolnie wybranym samotniczym życiu mieszkańców Północy, ich aspołecznym zachowaniu i ponurym poczuciu humoru… Pisząc słowa, wykorzystałem tę naszą cechę, którą można by nazwać skandynawskim gotyckim stylem życia” – mówi Stanne.