Dire Straits Brothers in Arms w limitowanej edycji numerowanej 180g 45RPM 2LP Brothers in Arms z 1985 roku sprzedał się w ponad dziewięciu milionach egzemplarzy w samych Stanach Zjednoczonych, zajmując 351. miejsce na liście 500 najlepszych albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone Są przeboje. A potem są przeboje. Jeden z najlepiej sprzedających się albumów na świecie, zdobywca dwóch nagród Grammy, odniesienie definiujące epokę, ulubieniec MTV i zestaw, który katapultował już uznany zespół do statusu areny, Brothers in Arms Dire Straits to rodzaj epickiego widowiska, które pojawia się tylko raz lub dwa razy na dekadę. Przewyższony sławą i widocznością w tym okresie jedynie przez Thriller Michaela Jacksona, album z 1985 roku pozostaje idiosynkratyczny ze względu na pożądane połączenie awanturniczego pisania piosenek, precyzyjnych występów i wierności kalibru odniesienia. Realistyczne wrażenie, jakie daje to wydanie, sprawi, że nawet najbardziej wymagający audiofile będą oszołomieni. Jako zdobywca nagrody Grammy za najlepsze nagranie, album zawsze był standardem dźwiękowym, ale nigdy nie brzmiał tak realistycznie, jak w przypadku tego analogowego wydania. Wszystkie charakterystyczne cechy - duża przestrzeń, idealne wyważenie, dynamika szerokoekranowa, wciągająca głębia, bujna produkcja - są tutaj w nadmiarze. Podobnie jak tworzenie muzyki o godnych pozazdroszczenia proporcjach. Podczas gdy łatwo spekulować, że kolosalny sukces Brothers in Arms wiąże się z jego czasem - wydaniem w erze obsesji na punkcie chwytliwych singli, efektownych teledysków MTV i przyjaznych gwizdom melodii - powody sukcesu albumu, który podbił listy przebojów, zawdzięczają przede wszystkim mistrzowsko skomponowanym utworom i zapadającej w pamięć grze zespołu osiągającego szczyt kreatywności. Nie wspominając o wymiarach przestrzennych, które powodują, że instrumenty i wokale naturalnie unoszą się w ustalonym obszarze. Zakotwiczony przez „Money for Nothing”, kąśliwą tematykę hitu, który można natychmiast rozpoznać po rezonującym riffie gitarowym Marka Knopflera i wokalnym refrenie Stinga „I want my MTV”, piąty album Dire Straits jest wypełniony bluesowymi podpisami, motywami jazz-rockowymi, pomysłowymi tekstami i organicznymi akcentami. Różnorodność i spójność rozciągają się również na nastrój piosenek. Śpiewając z charakterystyczną dla siebie lekką barwą, Knopfler przywołuje uczucia wzruszenia, spokoju i łagodności, kierując melancholię w singlu z pierwszej dziesiątki „So Far Away” i ponurą pewność w „Why Worry”. Perfekcja jest wszechobecna, nie tylko w sposobie, w jaki zespół uderza w swoje popowe haczyki i szybkie boogie z wytwornym polotem - ale także w pokoju kontrolnym. Kultowy perkusista jazzowy Omar Hakim dostarcza płynne beaty i solidne rytmiczne fundamenty, podczas gdy Knopfler i spółka czeszą groove'y tak gładko, że wydaje się, że są zrobione z masła miodowego. Dire Straits nigdy więcej nie zagrają z takim wysiłkiem.

Tracklist: